پیام آرزوی سلامتی و عافیت برای حجت الاسلام شهرستانی از سوی آیت‌الله علی‌اکبر رشاد صادر شد

پیام آرزوی سلامتی و عافیت برای حجت الاسلام شهرستانی از سوی آیت‌الله علی‌اکبر رشاد صادر شد

در پی ابتلاء حجت الاسلام والمسلمین حاج سید جواد شهرستانی (دامت برکاته) به بیماری ناشی از ویروس کرونا، آیت الله علی اکبر رشاد طی پیامی، برای ایشان دعا و آرزوی سلامتی و بهبود کردند که متن این پیام به شرح ذیل می‌باشد:

حضرت مستطاب حجت الاسلام والمسلمین حاج سید جواد شهرستانی (دامت برکاته)

سلام الله علیکم و عافاکم

خبر کسالت حضرت مستطاب عالی ـ که مرآت و ممثل مرجعیت عالی شیعه در ایران اسلامی هستید ـ مایه‌ی نگرانی شدید این‌جانب و همه‌ی ارکان حوزه‌ی عریق و عظیم تهران گشت. با تضرع به بارگاه بلند باری، برای آن وجود ذی‌جود، سلامت و عافیت عاجل و کامل مسالت داریم. امید می‌بریم که به عنایت حضرت بقیت الله (ارواحنا فداه) با حصول بهبودی بزودی در سنگر خدمت به حوزه‌ها و پیشبرد مقاصد مقدس مرجع معظم و معزز شیعه (دام ظله الوارف) حاضر و دهه‌های طولانی ایتام آل محمد (ص) از خدمات برکت‌بار و بی‌بدیل حضرت مستطاب عالی بهره‌مند گردند؛ بمنه و مشیته.

علی اکبر رشاد

رئیس شورای حوزه‌های علمیه‌ی استان تهران

۱۵/۴/۱۳۹۹ = سیزدهم ذی‌القعده ۱۴۴۱

وجود نظام ارتجاعی آل سعود مایه سرافکندگی مسلمانهاست

تا کی مسلمانان جهان دست روی دست نهاده، تماشاچی خیانت­های روزافزون و رنگارنگ این هزار فامیل عیاش خائن خواهند بود؟ تا فجایع مرگبارتر و بزرگ­تری که علیه امت اسلامی در پیش است واقع نشده، رهبران و نخبگان جهان اسلام برای نجات امت از چنگال این رژیم فرتوت و اداره شایسته­ شؤون حرمین شریفین باید تدبیری بیاندیشند

بسم الله الرّحمن الرّحیم

انا لله و انا الیه راجعون

جور و جهالت سعودیان سفاک و هتاک، صهیون­ مرام و وهابی­ مسلک، پیاپی فاجعه­­ می­ آفریند. امروز که از اعیاد بزرگ اسلامی است، بیش از دو هزار زائر در منا به خون غلطیدند و افزون بر هزار مسلمان، مظلومانه جان باختند.

با وقوع این فاجعه­  عظیم و کم ­سابقه، برای چندمین بار عدم  لیاقت و صلاحیت این قبیله­  غدار برای اداره­ حرمین شریفین آشکار گردید.

وجود این نظام ارتجاعی در منطقه مایه­ سرافکندگی مسلمانهاست و اعمال جاهلانه و جائرانه­ آن حیثیت و امنیت اسلام و مسلمین را به مخاطره افکنده است.

این رژیم دژخیم وسران سرسپرده آن، همزمان سرگرم نسل ­­کشی در یمن، سوریه، عراق و تأمین گروه­های تکفیری و تروریستی منطقه و کشتار حجاج مظلوم در سرزمین وحی ­اند!

تا کی مسلمانان جهان دست روی دست نهاده، تماشاچی خیانت­های روزافزون و رنگارنگ این هزار فامیل عیاش خائن خواهند بود؟ تا فجایع مرگبارتر و بزرگ­تری که علیه امت اسلامی در پیش است واقع نشده، رهبران و نخبگان جهان اسلام برای نجات امت از چنگال این رژیم فرتوت و اداره شایسته­ شؤون حرمین شریفین باید تدبیری بیاندیشند.

این خاندان منحوس، از آغاز قبضه­ قدرت در این ناحیه­ مهم جهان اسلام، مرتکب فجایع بی­ نظیری شده است: تحریف دین و ایجاد انحراف عقیدتی، تفرقه­ افکنی بین امت، ویرانی مزارات اولیا الهی،حصر و اسارت حرمین شریفین، نابودی آثار اسلامی و اماکن مقدس، تاراج و تملک ثروت مسلمین، ژاندارمی کفر و استکبار و محقق ساختن توطئه ­های آمریکا در منطقه، ایجاد فرصت و امنیت برای رژیم اشغالگر قدس، نسل­ کشی و حمایت از تروریسم، مخدوش کردن حیثیت مسلمین و مشوَّه ساختن چهره­  اسلام، از جمله­ حلقات این فجایع زنجیره­ ای ست.

حرمین شریفین مالکیت و ملوکیت ­پذیر نیست و نباید تحت اراده­ یک دولت، آن هم دولتی جائر و ناصالح قرار داشته باشد. این سرزمین به همه­ امت بلکه همه­ بشریت مؤمن تعلق دارد و باید شؤون آن از سوی یک مجمع صالح بین المللی اسلامی اداره شود.

این­جانب به نام شورای حوزه­ های علمیه­ استان تهران و خیل مسؤولان، مدیران، مدرسان و طلاب داغدار و سوگوار این واقعه­ مولمه در سراسر این حوزه ­ها، ضمن طلب رحمت و علو مرتبت برای جان­باختگان شهیدآسای واقعه تلخ مسجد الحرام و فاجعه غم ­انگیزمنا به بازماندگان قربانیان این دو فاجعه انسانی جانگداز تسلیت عرض کرده، شفای عاجل و کامل آسیب­ دیدگان را از بارگاه بلند باری مسألت می کنم.

روز قدس، یادگار سترگ امام و نشانه خودآگاهی تاریخی مسلمانان است

رئیس شورای حوزه‌های علمیه‌ استان تهران طی بیانیه ای ملت ایران را به شرکت در راهپیمایی روز جهانی قدس دعوت کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، آیت الله علی اکبر رشاد، رئیس شورای حوزه های علمیه استان تهران طی بیانیه ای ملت ایران را به شرکت در راهپیمایی روز جهانی قدس دعوت کرد.

متن این پیام به این شرح است؛

تعیین روز قدس که از یادگارهای سترگ و ستودنی حضرت امام خمینی(سلام‌الله و رضوانه علیه) بشمار است، نشانه‌ خودآگاهی تاریخی مسلمان‌های این عصر و نوید رهایی فلسطین از چنگ صهیونیان است؛ امام بزرگوار با الهام الهی، این روز رازناک و تابناک را در برهه‌ بعد از لیالی قدر و در ایام پس از توبه و طهارت صائمان رمضانی نهاد، تا از جمله به این رمز عظیم اشارت کند که: شرط اول‌قدم رهایی قدس و فلسطین جهاد با نفس است و قبله‌ اول مسلمین جز به کف باکفایت اهل طهارت و تقوا آزاد نخواهد شد.

صدالبته اگر نجات قدس با سیاست‌بازی‌ها و به دست سیاسی‌کاران منطقه میسر بود مجال افزون بر سه ربع قرن گذشته برای تحقق آن کافی بود! اما چه کسی باور می‌کند ملوک مملوک شکم و شهوت و امرای اسیر جاه و جیفه، که همگی نسب به گماشتگان استعمار می‌برند و اکنون سر در آخور استکبار و دست در آغوش صهیونیست‌های اشغالگر دارند، عزم و اراده‌ آزادسازی سرزمین‌های اشغالی را در سر می‌پزند؟

اینک این تکلیف و توفیق تاریخی، منحصراً از آن فرزندان معنوی ـ معرفتی امیر حکمت و عدالت، مولی الموحدین علی‌بن ابی‌طالب(سلام الله علیه) است که دست خیبرگشا گشوده، گره از کار فرو بسته‌ امت مظلوم محمدی بگشایند. فتوحات و فیروزی‌های پیاپی فرزندان لبنانی و غزه‌ای روح‌الله(قدّه) بر ارتش تا بن دندان مسلح اشغالگران در چند جنگ اخیر، بر امکان تحقق این آرمان عظیم مهر تصدیق نهاد.

آری نسل عصر روح‌اللهی مجاهدان فلسطین و لبنان که با فلاخن و ناخن، افسانه‌ شکست‌ناپذیری ارتش اشغالگر و بازدارندگی و کارایی سلاح‌های فوق پیشرفته‌ حامیانش را به سخره گرفتند و با جهاد بی‌امان و شجاعت بی‌پایان خود چشم جهانیان را خیره کردند.

با توجه به هرچه آشکارترشدن سرسپردگی و وابستگی ملوک مفلوک منطقه و گسترش خیانت‌های آنان در ایجاد حاشیه‌ امن برای صهیونیست‌ها، از رهگذر اختلاف‌افکنی بین ارکان امت اسلامی و راه‌اندازی جنگ‌های نیابتی و ارتکاب فجایع تاریخی علیه اسلام و مسلمین، بر موالی مولا(ع) است که خروشنده‌تر و کوبنده‌تر از هر زمان به صحنه بیایند و با حنجره‌های روزه‌دار نورانی بر سر مستکبران فریاد بزنند و با مشت‌های وضوساخته‌ دشمن‌شکن بر فرق صهیونیان و سعودیان فرو بکوبند.

لهذا این‌جانب به نام حوزه‌ علمیه‌ استان تهران، از آحاد ملت شریف ایران اسلامی، خاصه مردم مؤمن و انقلابی پایتخت و بالاخص استادان، فضلا و طلاب حوزه‌ها، استدعا می‌کنم با حضور پرشور در راهپیمایی روز قدس، تکلیف اسلامی و ملی خویش را در برابر قدس شریف و ملت مظلوم فلسطین بجای آورند. والسلام علی من اتبع الهدی.

علی‌اکبر رشــاد

رئیس شورای حوزه‌های علمیه‌ استان تهران

شرکت در انتخابات، هم واجب عینی است، هم واجب کفایی

شرکت در انتخابات، چه به‌عنوان «انتخاب‌کننده» و چه به‌عنوان «انتخاب‌شونده»، از نظر فقه اسلامی، از سویی مشارکت و دخالت مستقیم در سرنوشت خود است، از دیگرسو، نقش‌آفرینی مستقیم و غیرمستقیم در سرنوشت جمعی ملت و کشور است؛ لهذا شرکت در انتخابات هم واجب عینی است هم واجب کفایی


آیت‌الله رشاد، در حاشیه‌ی جلسه‌ی درس خارج خود که همه‌روزه صبح‌ها در حوزه‌ی علمیه‌ی امام رضا (ع) تشکیل می‌شود، ضمن اشاره به جهات فقهی و حقوقی انتخابات از نظر اسلام، توصیه‌هایی را درخصوص انتخابات هفتم اسفند بیان داشت،
ایشان گفت: شما می‌دانید بنده معمولاً در جلسه‌ی درس، جز مباحث فقهی و اصولی چیزی عرض نمی‌کنم، اما به‌جهت اهمیت و خطورت خاص انتخاباتی که در پیش است، قبل از ورود در موضوع بحث امروز، از باب تکلیف، چند نکته را راجع به انتخابات، عرض می‌کنم:
شرکت در انتخابات، امری تشریفاتی نیست؛ بلکه از امور بسیار پراهمّیت حیات بشر معاصر است؛ از نظر اسلام نیز شرکت در انتخابات از اهمیت ذاتی برخوردار است، زیرا هم حق است و هم تکلیف و این مسئله در شرایط کنونی از خطورت مضاعف برخوردار شده است.

حضور در پای صندوق‌ها، تکلیف مضاعف شرعی و ملی است

رئیس شورای حوزه‌های علمیه‌ی تهران تأکید کرد: با توجه به اینکه دشمنان کشور، انقلاب و ملت عزیز، در این ایام رذالت را به اوج رسانده‌اند و بی‌پرده مقاصد شومشان را بیان می‌کنند و حتی از اینکه راجع به جناح‌های درون نظام و بلکه اشخاص اظهار نظر کنند ابایی ندارند و با وقاحت تمام به ساحت ملت بزرگوار ایران جسارت کرده، صریحاً می‌گویند: به چه کسانی رأی بدهید و به چه کسانی رأی ندهید! امروز حضور در پای صندوق‌های رأی، و برخلاف نظر آنان عمل‌کردن، تکلیف مضاعف شرعی، ملی و انقلابی به‌شمار می‌رود.
استاد خارج فقه و اصول حوزه‌ی تهران تصریح کرد: شرکت در انتخابات، چه به‌عنوان «انتخاب‌کننده» و چه به‌عنوان «انتخاب‌شونده»، از نظر فقه اسلامی، از سویی مشارکت و دخالت مستقیم در سرنوشت خود است، از دیگرسو، نقش‌آفرینی مستقیم و غیرمستقیم در سرنوشت جمعی ملت و کشور است؛ لهذا شرکت در انتخابات هم واجب عینی است هم واجب کفایی، از نقطه‌نظر اول، واجب عینی است، یعنی هر کسی شرعاً در قبال سرنوشت خویش مسئول و موظف است، از نقطه‌نظر دوم واجب کفایی است، یعنی باید کسانی در حد «من به الکفایه» در این امر اجتماعی شرکت کنند. پس نباید کسی خیال کند: رأی‌دادن فقط جنبه‌ی وجوب کفایی دارد، که اگر دیگران به اندازه کفایت در آن شرکت کنند، تکلیف از او ساقط می‌شود، نه هرگز؛ هر کسی شخصاً مکلف به مشارکت در رأی‌دادن و انتخاب است. همچنین اگر با رأی به عدد معینی، مثلاً در شهری مانند تهران اگر با رأی به شانزده نفر برای خبرگان و سی نفر پارلمان، کار بسامان می‌شود، همه موظفند به همین تعداد نفر رأی بدهند، یعنی همان‌طور که رأی به یک، یا دو، یا سه نفر واجب است، رأی دادن به بقیه افراد مورد نیاز هم تکلیف است، از لحاظ تکلیفی، رأی به نفر اول با رأی به نفر سی‌ام فی‌نفسه یکسان است، رأی‌دادن به چند نفر محدود کفایت نمی‌کند و تکلیف از انسان ساقط نمی‌شود؛ و اگر با رأی کامل ندادن راه را باز بگذاریم که افراد غیرصالح یا غیراصلح به مجلسین راه بیابند در مقابل خداوند متعال و خون شهدا مسئولیم.

چون انتخاب، مستلزم تصرف در حق غیر است، دارای حساسیت مضاعف است

آیت‌الله رشاد افزود: هرچند در نگاه اسلام، حق و تکلیف از هم تفکیک نمی‌پذیرند، بلکه چونان دو رویّه یک امرند، و هر حقی مستلزم تکلیفی و هر تکلیفی مستلزم حقی است، اما مؤمنین بیش از آنکه دغدغه‌ی «حق خویش» را داشته باشند دغدغه‌ی انجام تکلیف دارند؛ به جهت تأکید بر اهمیت وجه تکلیفی شرکت در انتخابات، بنده‌ی طلبه این نکته را توضیح می‌دهم که: رأی هر فرد از آن جهت که دخالت در سرنوشت خویش است، در سبد شخصی فرد می‌ریزد، اما از آن جهت که مشارکت در سرنوشت جمعی است در سبد ملی ریخته می‌شود، معنی این مطلب آن است که: هرچند شرکت در انتخابات از نظر فردی، «به لحاظ واجب عینی‌بودن» اهمیت خاصی دارد، اما این عمل از نظر اجتماعی، «به لحاظ اینکه مشارکت در سرنوشت همگانی» قلمداد می‌شود، مستلزم دخالت در مصالح و منافع عمومی و حقوق غیر است، حساسیت افزون‌تری دارد؛ پس اگر کسی در انتخاب صالح بلکه اصلح تعلل کند و فرد غیرصالح یا حتا غیراصلح وارد مجلسین بشود، چون انتخاب او مستلزم تصرف در حق دیگران نیز به‌شمار می‌رود، شرعاً باید پاسخگو باشد. بنابراین هرگونه بی‌مبالاتی در انتخاب افراد، مسئولیت شرعی سنگینی متوجه ما می‌سازد، لهذا باید برای هر رأیی که داخل صندوق می‌اندازیم حجت شرعی داشته باشیم، یعنی یا نسبت به کاندیداها شناخت شخصی داشته باشیم یا با پرسش از خبرگان و اعتماد به جمعیت‌های متدین و متعهد، به افراد رأی بدهیم.

تکلیف مضاعف صاحبان بینش و بصیرت

رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی همچنین گفت: صاحبان بینش و بصیرت، خاصه شما فضلا و طلاب عزیز، دو تکلیف دارید: یعنی علاوه بر آنکه به‌عنوان یک مسلمان متشرع و یک شهروند وظیفه‌شناس، برای حضور در پای صندوق‌های رأی، دارای تکلیف شخصی شرعی و شهروندی هستید، مکلفید دیگران را به حضور فراخوانید، مردم را توجیه کنید، مؤمنین را ترغیب نمایید، افراد اصلح را به مردم معرفی کنید؛ و اهمیت این وظیفه کمتر از وظیفه اول نیست.

در انتظار خلق حماسه‌ای دیگر هستیم

رئیس حوزه‌ی علمیه‌ی امام رضا(ع) با ابراز امیدواری تأکید کرد: مطمئنیم به عنایت الهی و هدایت صاحب اصلی این کشور و انقلاب، حضرت حجت(سلام الله علیه)، مردم مؤمن، انقلابی، هوشمند و وظیفه‌شناس کشور، در این انتخابات نیز همچون ۳۷ سال گذشته، و به‌رغم دشمنان قسم‌خورده‌ی خویش، با حضور پرشور حداکثری خود حماسه دیگری را در تاریخ نورانی ایران اسلامی ثبت خواهند کرد، خبرگان به‌حق خبره و اصلح را برخواهند گزید؛ وکلای شایسته‌ی وکالت این ملت بزرگ را به مجلس خواهند فرستاد؛ مردم پاسخ یاوه‌سرایی دشمنان داخلی و خارجی را در میدان مردم‌سالاری دینی و پای صندو ق‌های رأی خواهند داد؛ ان‌شاء الله.

با وضو و قصد قربت در پای صندوق‌های رأی حاضر شوید

آیت‌الله رشاد در پایان سخنان خود افزود: بنده‌ی طلبه، به مردم بزرگ و بزرگوار ایران انقلابی توصیه می‌کنم:
اولاً: چون شرکت در انتخابات نوعی عبادت است، با وضو و با قصد قربت بر سر صندوق‌های رأی حضور پیدا کنید،
ثانیاً: در رأی‌دادن به افراد، کمال دقت را معمول بفرمایید و براساس حجت شرعی عمل کنید و به افراد مؤمن و انقلابی مطمئن رأی بدهید،
ثالثاً: با استدلال و منطق، دیگر مؤمنین را به حضور مؤثر ترغیب نمایید؛
رابعاً: چنان‌که رهبر فرهیخته و هوشمند انقلاب فرموده‌اند: «رأی‌دادن هم حق است هم تکلیف»، از تمام حق خود استفاده نمایید و تکلیف خویش را کامل ادا کنید و به سی نفر برای مجلس رأی بدهید؛ در این صورت، بی‌شک در محضر الهی ماجور خواهیم بود.

پاسخ نقدهای فضلا را بدهید، مناظره با مراجع عظام، پیشکش

آیت الله رشاد در درس خارج فقه خود در واکنش به بیانیه های مجتهد شبستری گفت: پاسخ همین فضلا واساتید را که عموما شاگردان حضرات مراجعند برای پذیرش مناظره بدهید، مناظره با مراجع تقلید پیشکش!

به گزارش خبرگزاری مهر، آیت الله رشاد رییس شورای حوزه‌های علمیه استان تهران، صبح امروز دوشنبه ششم دی ماه در آغاز درس خارج فقه خود، با اشاره به بیانیه‌ای که چندی پیش آقای محمد مجتهد شبستری منتشر و در آن مراجع تقلید را به مناظره درباره مسائل دینی دعوت کرد، گفت: ضمن این که این اقدام فی‌نفسه مبارک و مطلوب است، اما جای تعجب است که جناب شبستری که طی سالیان متمادی پاسخگوی نقدهای علمی فراوان واردشده بر مطالبشان نبوده‌اند و همواره از مناظره با دیگران تن می‌زدند، چه رخ داده که اکنون علَم مناظره به دوش گرفته، شعار«هل من مبارز» سرداده‌اند؟ و علی رغم اینکه مدتی است اساتید و فضلای حوزه و دانشگاه برای مناظره اعلام آمادگی کرده‌اند، آنها را بی پاسخ نهاده‌اند؟

گفتگوی علمی، بهترین طریق انکشاف حقیقت است

آیت الله رشاد در آغاز درس خارج فقه خود گفت: بنده مناسب می‌بینم نکته‌ای را راجع به مساله‌ای که این ایام در کشور مطرح شده است عرض کنم. اخیرا جناب آقای محمد مجتهد شبستری طی بیانیه‌ای مراجع عظام تقلید را به مناظره در باب پاره‌ای مسایل اساسی دین دعوت فرموده‌اند؛ این اقدام فی‌نفسه امر بسیار مبارک و مطلوبی است. گفتگوی علمی، بهترین طریق انکشاف حقیقت و شفافیت نظرات و موجب به کرسی حقانیت نشستن آن است.

امتناع مجتهد شبستری از پذیرش دعوت فضلای حوزوی و دانشگاهی برای مناظره

وی اظهار داشت: اما این اقدام از سوی جناب شبستری و با این شیوه که صورت گرفته است، برای امثال بنده که در جریان گذشته‌ ماجرا هستیم، مایه‌ تعجب مضاعف بود؛ زیرا به رغم آن که جناب شبستری سالیان متمادی است به ارائه یک‌جانبه‌ پاره‌ای مطالب برگرفته از آراء صاحب‌نظران دیار فرنگ، خاصه فیلسوفان آلمانی مشغولند و طی این مدت طولانی به انبوه نقدهای علمی‌ای که به مطالب مطرح شده از سوی ایشان وارد شده است پاسخ نگفته‌اند و همواره از پذیرش دعوتهای مکرر فضلای حوزوی و دانشگاهی برای مناظره‌ حضوری تن زده‌اند و احیانا اگر زمانی نیز در محظور قرارگرفته‌اند و به ناچار قراری برای نقد و مناظره نهاده شده است، بر این قرارهای ناخواسته برقرار نبوده‌اند و با تمارض و لطایف الحیل از حضور در مجلس مناظره یا پاسخ کتبی به نقدها خودداری ورزیده‌اند، چه رخ داده است که اکنون زبان به سخن گشوده و عَلَم مناظره بر دوش گرفته، فریاد «هل من مبارز» سرداده‌اند؟

رییس هیات حمایت از کرسیهای نظریه‌پردازی افزود: ایشان فرموده‌اند به سبب سانسور حاکم بر مطبوعات کشور چاپ این مقالات مقدور نبوده است! کدام سخن ایشان و هم‌اندیشگانشان تا کنون در مطبوعات رسمی کشور درج نشده است؟ به خاطر شریف ایشان می‌آورم (اگر فراموش کرده‌اند) قراری را که به خواهش بنده در سفری که با هم برای شرکت در کنفرانس گفتگوی دینی در مدرسه عالی سنت‌گابریل به اتریش رفته بودیم، نهادیم، و طی آن قرار شد: ایشان مطالبشان را مرقوم بفرمایند، ما هم آنها را نقد بکنیم و نقدها را در اختیار ایشان قرار بدهیم و ایشان نیز پاسخ نقدها را بنویسند و عینا بی کم و کاست در مجلات پژوهشگاه درج شود، ایشان هم پذیرفتند اما پس از بازگشت به رغم پیگیریهای فراوان، به بهانه‌هایی از تحقق این قرار امتناع فرمودند.

اقدامات مجتهد شبستری تبلیغاتی است نه علمی

رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در ادامه گفت: اکنون هم عرض می‌کنیم گذشته‌ها گذشته است و این آمادگی الآن هم وجود دارد که مطالب ایشان به جای سایت شخصی‌شان، در همین نشریات و با همان شرایطی که عرض شد درج شود. البته سایت نیز امروز حکم نشریه را دارد، مگر کسی مانع نشر مطالبشان در سایت شده است؟ از همان آغاز حدس زده می‌شد که این یک حرکت تبلیغاتی است، نه اقدامی علمی و منطقی و در نهایت ایشان حاضر به مناظره با افراد حریف خویش نخواهند شد؛ متن شعارآلود بیانیه نیز این گمان را تقویت می‌کرد، اما اکنون که بعد از گذشت افزون بر دو هفته از مبارزطلبی ایشان و اعلام آمادگی مکرر شماری از اساتید و فضلای حوزوی و دانشگاهی، مهر سکوت بر لب نهاده، اعلام آمادگی این فضلا را بی پاسخ گذاشته‌اند؛ حدس اولیه به یقین بدل شده است.

این مدرس حوزه تاکید کرد: جناب شبستری که روزگاری طلبه حوزه بوده اند، خود می‌دانند با چند مقاله‌ روزنامه‌ای نمی‌توان با میراث عظیم علمی بازمانده از بزرگان دین مقابله کرد، این مجموعه‌های فلسفی و کلامی، فقهی و اصولی که در میان آنها دهها دایرهالمعارف گسترده و عمیقی قرار دارد که حاصل رنج و تحقیق روشمند علمی صدها فیلسوف و متفکر، متکلم و فقیه تاریخ بلند شیعه است، حکما و فقهایی این آثار فاخر و فخیم را پدید آورده‌اند که شمار بزرگی از آنها از نوادر و نوابغ تاریخ بشرند.

پاسخ شاگردان مراجع را بدهید، مناظره با مراجع پیشکش!

آیت الله رشاد در ادامه گفت: لازم نیست مراجع عظام که بیش از همه‌ عمر جناب شبستری به تحقیق و تدریس و تربیت شاگرد اشتغال داشته‌اند طرف مناظره با وی باشند، اگر جناب ایشان جدی هستند، پاسخ همین فضلا واساتید را که عموما شاگردان حضرات مراجعند برای پذیرش مناظره بدهند، مناظره با مراجع تقلید پیشکش!

رئیس شورای حوزه های علمیه استان تهران افزود: آقای شبستری فرموده‌اند: چند مقاله در نقد فقه و کارآیی اجتهاد نوشته‌اند و اکنون مطالبه‌ پاسخ از مراجع تقلید دارند و این پاسخ‌ها نیز باید حضوری باشد، مگر ایشان پاسخ نقدهای غیرحضوری را داده‌اند که در صدد برآمده‌اند پاسخ‌ها را حضوری دریافت کنند آن هم از شخص مراجع!؟ اگر غرض از این بیانیه‌نگاری‌ها، جنجال تبلیغاتی و غوغاسالاری نیست ـ که با ذات کار علمی منافی و از منطق بحث و مناظره به دور است ـ چرا تاکنون پاسخگوی نقدها و مناظرات کتبی نبوده‌اند و نیستند و چرا در گذشته و طی این مدت، اعلام آمادگی این اساتید را بی پاسخ نهاده‌اند؟ آیا این طرز مبارزطلبی، حکایت «سنگ بزرگ علامت نزدن است» نیست؟

اعلام آمادگی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه و حوزه علمیه تهران برای مباحثه علمی

آیت الله رشاد تاکید کرد: در هر حال جامعه‌ علمی منتظر پاسخ ایشان به نقدهای گذشته و اجابت اعلام آمادگی کنونی اساتید و فضلاست؛ دوستان حقیر در گروههای علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، همچنین حوزه علمیه تهران نیز آماده‌ هرگونه مباحثه‌ علمی و در چارچوب اخلاق و منطق نقد درباره‌ موضوعاتی که فرموده‌اند هستند. امیدواریم خداوند منان، حریم مکتب اهل بیت(علیهم السلام) را از آسیب و دسیسه نگاه دارد و با مواجهات علمی، منطقی و اخلاقی، حقایق گران نهفته در این مکتب نورانی هرچه آشکارتر بر مسند فکر نسل ما تکیه بزند، ان شاء الله.

 

مردم مدیریت کشور را به افراد امین عادل بسپارند

کسانی که با وعدههای کاذب، غیرعملی، غیرقانونی و احیانا غیرشرعی در صدد جلب رای مردم برمیآیند قطعا مجرمند، و به جهت اینکه مرتکب جرم اغوای مردم و کلاهبرداری شدهاند، قوانین کشوری را نقض و حدود شرع را پایمال کردهاند، باید تحت تعقیب قانون قرار گیرند. مگر جرم چنین افرادی از جرم کسانی که، با فریب، کالای غیر مرغوبی را به مردم میفروشند یا بدون صلاحیت به طبابت میپردازند کمتر است؟ چنین کسانی حقوق مردم را تضییع کردهاند، فرصتها را از دست افراد صالح گرفتهاند، به آبروی نظام لطمه زدهاند، برای کشور هزینه درست کردهاند، و احیانا مرتکب تصرفات غاصبانه شدهاند.

وعده‌ی خلاف دادن برای جلب رای حرام است

به گزارش اداره روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، آیت الله علی اکبر رشاد رییس شورای حوزه‌های علمیه‌استان تهران و رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در درس خارج فقه خود که صبح روز چهارشنبه مورخ ۱۳ اردیبهشت ماه جاری در حوزه‌علمیه‌امام رضا تهران برگزار شد درباره انتخابات پیش رو نیز صحبت کردند.

آیت‌الله رشاد در درس خارج فقه خود گفت: رعایت اخلاق و موازین شرعی در فعالیت‌های انتخاباتی، بهترین معیار صلاحیت نامزدهاست. کسی که با وعده‌های کاذب و غیرقانونی و غیرشرعی در صدد جلب رای مردم برمی‌آید مرتکب خلاف شرع و خلاف قانون شده و مجرم است و با این رفتارها، در همین مرحله، صلاحیت شرعی و قانونی خود را برای تصدی مسوولیت در نظام اسلامی از دست می‌دهد.

رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در آغاز درس خود، طبق معمول روزانه در شرح یکی از کلمات قصار امیرالمؤمنین علیه السلام که فرموده‌اند: «لا غِنَى کَالْعَقْلِ وَلا فَقْرَ کَالْجَهْلِ و َلا مِیرَاثَ کَالْأَدَبِ و َلا ظَهِیرَ کَالْمُشَاوَرَهِ» (وسایل: ج۱۲، ص۴۰)، گفت: این عبارت‌های بلند از کلمات قصارِ امیر عبادت و عدالت و امام حکمت و بلاغت حضرت علی سلام الله علیه است که مرحوم شیخ حر عاملی(قدّه) در وسایل الشیعه نقل کرده و سید رضی(قدّه) نیز در کتاب شریف نهج‌البلاغه آورده است. فرموده‌اند: «بی‌نیازی و ثروتی چون عقل وجود ندارد، و تهیدستی و فقری چون جهل وجود ندارد، بزرگ‌ترین میراث ادب است و پشتوانه‌ای فراتر و ارزشمندتر از مشاوره نیست».

حضرت می‌فرمایند: عقل برترین ثروت‌هاست، جهل بدترین ناداری و تهیدستی است، فرهنگ و ادب بالاترین میراث است، مشاوره و التزام به کاربرد خرد جمعی در تصمیمات، ارزشمندترین پشتوانه است؛ چراکه در مقام ثبوت، با مشورت و مشارکت‌دادن عقول و کسب نظر کارشناسی و خیرخواهانه‌ی دیگران حقایق آشکارتر می‌شود و بهترین راه‌ها پیش روی انسان قرار می‌گیرد. در مقام اثبات نیز وقتی با دیگران، خاصه با افراد ذی‌نفع و ذی‌صلاح، مشورت می‌کنیم و به تصمیم می‌رسیم، پشتیبانی افراد را جلب می‌کنیم. البته مشاوره و مشارکت با غیر، و کسب و جلب پشتیبانی دیگران باید بر اساس موازین صحیح دینی، اصول اخلاقی و قواعد صحیح علمی صورت بندد.

گاهی به‌جای مشاوره‌ی عقول، مشارکت‌اهواء اتفاق می‌افتد!

این استاد حوزه در ادامه سخنان خود تاکید کرد: اما گاهی به جای مشاوره‌ی عقول، مشارکت‌اهواء اتفاق می‌افتد! به‌جای عمل بر اساس منطق و اخلاق و شرع، تحریک عواطف و رفتارهای ضد اخلاقی و فریب و دروغ، سرنوشت انتخابات را تعیین می‌کند. آنچه که در لیبرال دموکراسی‌غربی جریان دارد جز این نیست. در ذیل لیبرال دموکراسی، مشارکت عقول رخ نمی‌دهد، بلکه مساعدت روی می‌دهد و عملاً خواهش‌های نفسانی انسان‌ها اجابت می‌شود؛ زیرا در واقع به‌جای اتکای به عقل جمعی، به هوس جمعی تکیه می‌شود. آنچه که مورد مطالبه‌ی عامه و اکثریت است ـ هرچه که می‌خواهد باشد، هر چند خلاف اخلاق باشد، خلاف دین و حتی عقل سلیم باشد ـ تصمیم‌ها را می‌سازد.

دموکراسی ـ لیبرال، مروج گفتمانِ بازی قدرت است

موسس حوزه‌ی علمیه‌ی امام رضا (ع) تصریح کرد: دموکراسی ـ لیبرالیسم، گفتمان بازی قدرت است، نه تحصیل فرصت برای خدمت. هرچند ممکن است پاره‌ای قواعد جعل شده، یا نانوشته پذیرفته شده باشند که در فرایند انتخاب‌ها رعایت شوند، و از آنها به قاعده‌ی بازی تعبیر می‌کنند؛ مثلا رسما می‌گویند که سیاست عبارت است از بازی قدرت، و از جمله‌ی این قواعد نیز این است که هر که سهم بیشتری از قدرت می‌خواهد باید رای بیشتری از توده‌ی مردم را به چنگ آورده باشد و کسی که می‌خواهد رای دیگران را به‌دست بیاورد باید هوس‌ها و خواهش‌های آنها را تامین کند.

ثمره‌ی این مشارکت نیز، نوعا، چیزی جز این نمی‌شود که در عمل، اجماع بر هواهای نفسانی و خواهش‌های مادی اتفاق می‌افتد، و همه‌ی همّ و غمّ کاندیداها نیز مصروف جلب رضای توده ـ به هر قیمتی که باشد ـ می‌شود، و «رِضَا النَّاسِ لَا یُمْلَک‏» (وسایل، ج۲۷، ص۳۹۶)؛ یعنی آنچنان‌که عقل اقتضا می‌کند و شرع حکم می‌کند، رضایت صددرصدی مردم فراچنگ‌آمدنی نیست؛ چون خشنودی‌ها و خواهش‌ها متنوع است. هرچند عده‌ای اخلاق را مطالبه می‌کنند، گروهی عدالت را مطالبه می‌کنند، عده‌ای حقوق خود را مطالبه می‌کنند، اما در طرف دیگر خواهش و خواسته‌ی گروهی دیگر غیرشرعی و غیراخلاقی و احیانا با تصرف و غصب حقوق دیگران فراچنگ‌آمدنی است. این است که نوعا نامزدهای کسب قدرت در ورطه‌ی دروغ و دورویی، فریب و اغوا درمی‌غلتند تا بتوانند رضایت همه‌ی سلایق را جلب کنند.

رعایت موازین شرعی، مهم‌ترین معیار صلاحیت نامزدهاست

رییس شورای حوزه‌های علمیه‌ی استان تهران افزود: ما باید مواظب باشیم در این ورطه درنیفتیم، کاندیداها باید مراقب رفتار و گفتار خود باشند، اینجا جمهوری اسلامی است، نه واشنگتن و پاریس و لندن. حکومت دینی مقدس است، حکومت اخلاق و شرع است، ورود در مناصب حکومت دینی، افراد صاحب صلاحیت و شیوه‌ها و ابزارهای متناسب خود را می‌طلبد. رعایت اخلاق و موازین شرعی در فعالیت‌های انتخاباتی مهم‌ترین معیار صلاحیت نامزدها است. افرادی که با رفتارهای غیرشرعی، غیرقانونی و غیراخلاقی تلاش می‌کنند به مناصبی دست پیدا کنند، با همین رفتارها صلاحیت خود را برای احراز مناصب از دست می‌دهند و در همین مرحله باید صلاحیت آنان مردود اعلام شود، و مردم هم به چنین کسانی رای ندهند.

نمی‌شود با شیوه‌های غیرقانونی، منصب اجرای قانون را به‌دست آورد و از طریق نقض ارزش‌های اخلاقی عهده‌دار مناصب مدیریتی‌ای شد که صیانت از اخلاق از وظایف و لوازم اصلی آن است. نمی‌شود با ارتکاب خلاف شرع، افترا بستن به دیگران، تهمت‌زدن به سایرین، وعده‌ی دروغ، فریب و اغوای مردم، با تصرف غیر مشروع در امکانات و اموال عمومی در سفرهای انتخاباتی، در مناصب نظام اسلامی که حکومت شرع و اخلاق است مستقر شد. چنین کسی و چنین کسانی هرگز شایسته‌ی قرار گرفتن در مناصب نظام دینی نیستند. این‌چنین فرد و یا افرادی عزم اجرای حدود الاهی را نخواهند داشت و چنان‌که تجارب تلخ گذشته نشان داده است این افراد نهایتا به حکومت دینی نیز وفادار نخواهند ماند.

جلب رای از طریق اغوای مردم کلاهبرداری است

کس یا کسانی که با وعده‌های کاذب، غیرعملی، غیرقانونی و احیانا غیرشرعی در صدد جلب رای مردم برمی‌آیند قطعا مجرمند، و به جهت اینکه مرتکب جرم اغوای مردم و کلاهبرداری شده‌اند، قوانین کشوری را نقض و حدود شرع را پایمال کرده‌اند، باید تحت تعقیب قانون قرار گیرند. مگر جرم چنین افرادی از جرم کسانی که، با فریب، کالای غیر مرغوبی را به مردم می‌فروشند یا بدون صلاحیت به طبابت می‌پردازند کمتر است؟ چنین کسانی حقوق مردم را تضییع کرده‌اند، فرصت‌ها را از دست افراد صالح گرفته‌اند، به آبروی نظام لطمه زده‌اند، برای کشور هزینه درست کرده‌اند، و احیانا مرتکب تصرفات غاصبانه شده‌اند. چنین افرادی حتی اگر رای مردم را هم به دست بیاورند: تصرفات آنان در شئون آن منصبِ احرازشده غیر مشروع است، و استفاده از امکانات مادی و معنوی که به مقتضای آن جایگاه در اختیارشان قرار می‌گیرد حرام است و در صورت اتلاف، در حکم تصرف بلا اذن و بلکه خلاف مصالح و رضایت در مال غیر بوده، از نظر فقهی و قانونی ضامن خواهند بود. حتی حقوقی را که بابت تصدی منصب اخذ می‌کنند نامشروع است و باید به بیت‌المال برگردانند.

حضور در انتخابات؛ تکلیف شرعی، رسالت ملّی و انقلابی

رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه‌ی اسلامی با اشاره به دوازدهمین دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری گفت: این ایام، در آستانه‌ی دوازدهمین دوره‌ی انتخابات قرار داریم. مردم باردیگر در معرض تصمیمی سرنوشت‌ساز قرار گرفته‌اند. حضور در انتخابات، چه برای انتخاب‌کردن و چه برای انتخاب‌شدن، هم حق انسانی آحاد مردم است، هم تکلیف شرعی آنها، و هم رسالت ملّی و انقلابی آنهاست. طی دوره‌ی درخشان حدود چهل سال پس از انقلاب، مردم ما با خودآگاهی و مسوولیت‌پذیریِ درخور شان و منزلت ملی و دینی خویش، از عهده‌ی این تکلیف شرعی و رسالت ملّی و انقلابی برآمده‌اند و به خوبی از این حق دفاع و از آن بهره‌برداری کرده‌اند. حضور در صحنه‌ی سرنوشت، که نماد و نمود مردمسالاری است، در کنار دین‌مداری، یکی از دو رکن اصلی نظام جمهوری اسلامی قلمداد می‌شود. ثبات، دوام و قوام، و شکوه و شکوفایی نظام اسلامی به حضور آگاهانه‌ی آحاد ملت است.

حضور در انتخابات برای هر شهروندی واجب کفایی است و اگر به جهت شرکت نکردن آحاد در این عرصه، آسیبی به منافع ملی و مصالح کشور وارد شود همگان شرعا مسوول خواهند بود و باید در مقابل خدا و تاریخ پاسخ‌گو باشند. آحاد جامعه باید به صحنه بیایند و باید به صورت حداکثری هم شرکت کنند، تا مدیریت کشور را به افراد امین و عادل بسپارند.

تب و تنش‌های ادواری انتخابات

اما واقعیت این است که ما هر از چندی به مناسبت‌هایی چون: انتخابات خبرگان، مجلس شورای اسلامی، شوراهای شهر و سایر نهادهای نظام ـ که همه نیز قانونی‌اند و از ارکان و عناصر جوهری نظام جمهوری اسلامی هستند و جمهوریت نظام به همین ارکان و نهادهاست ـ جامعه را دچار تب و تنش می‌کنیم. همان‌طور که اصل این نهادهای مدرن را، احیانا به اقتباس از نُرم‌ها و فُرم‌های غربی، پذیرفته‌ایم، متاسفانه در مقام شیوه‌های دستیابی به این نهادها و تحقق آنها نیز، روش‌های غربی را به‌کار می‌بریم و هر چند سال یک‌بار با کاربرد آنها جامعه را به هیجان می‌کشانیم. ظاهرا زیر پاگذاشتن اصول اخلاقی و موازین شرعی عادت و آسیب ادواری شده است که ما هر از چندی به آن مبتلا می‌شویم و تاوان آن را نیز می‌پردازیم، و تا فضای جامعه به سمت آرامش و بازیابی خود می‌رود، نوبت به انتخاب بعدی می‌رسد و فضای جامعه مجددا آشفته و آلوده می‌شود. قهرا در این تخریب و ویرانگری اخلاقی، فرهنگی، دینی و عاطفی سهم بزرگ، از آن افرادی است که خود را برای برگزیده‌شدن نامزد کرده‌اند. در این فضای آلوده بعضی از نامزدها هم اگر بخواهند حدود اخلاق و موازین شرع را رعایت کنند، مصداق این ضرب‌المثل عرفی خواهند بود که می‌گوید: «اگر نزنی خواهی خورد». به‌هرحال فضا به‌گونه‌ای شکل می‌گیرد که رعایت اصول برای آن عده که مقید هستند نیز دشوار می‌شود و متاسفانه حتی به این سمت و سو رفته‌ایم که اگر کسی قصد رعایت اخلاق را داشته باشد نگران است که رای نیاورد، چون مورد هجمه قرار می‌گیرد و بلادفاع می‌ماند و گاهی ممکن است محکوم هم بشود.

تفاوت «مردم‌سالاری» با «مردم‌داری» و «مردم‌‌مداری»

آیت‌الله رشاد افزود: ما نظام اسلامی را مردم‌سالار می‌دانیم، و «مردم‌سالاری» غیر از «مردم‌داری» و «مردم‌مداری» است. مردم‌داری در نوع کشورها رایج است، یعنی اکثر کشورها می‌خواهند مردم را به هر قیمتی که شده داشته باشند. مردم‌مداری نیز در بسیاری از کشورها اجرا می‌شود، اما به‌جای اینکه مدار، عقل و دین و اخلاق باشد، مدار خواست مردم است. آنچه که در اسلام مطرح است «مردم‌سالاری دینی» است، یعنی حرمت و حقوق مردم و شان و کرامت آنها، در چارچوب شرع، باید تامین شود. مردم بالاترین حقوق را در ظرف شرع می‌توانند به‌دست بیاورند و این‌گونه نیست که بگوییم اگر موازین شرعی را رعایت کنیم حقوق مردم تضییع می‌شود، بلکه برعکس، زمانی‌که حقوق، اخلاق و شرع را خدشه‌دار می‌کنیم اول‌زیان بر حق مردم وارد می‌شود و اول‌کسانی که زیان می‌بینند مردم هستند. در جامعه‌ای که اخلاق مخدوش می‌شود اولین کسانی که آسیب می‌بینند مردم آن جامعه‌اند و آنگاه که یک نفر با فریب و رعایت‌نکردن حقوق و اخلاق و شرع تلاش می‌کند رای مردم را جلب کند، اول مردم هستند که ضرر می‌کنند، چون در عمل فریب خورده‌اند.

حضور در صحنه‌ی سرنوشت؛ هم وظیفه‌ی شرعی و هم وظیفه‌ی ملی و انقلابی

با وجود این، حضور در صحنه برای تعیین سرنوشت، هم وظیفه‌ی شرعی و هم وظیفه‌ی ملی و انقلابیِ همه‌ی آحاد جامعه است. یک جامعه‌ی زنده، بیدار، عاقل و اهل فکر و تدبیر، قهرا خود را مکلف می‌داند که در تعیین سرنوشتش مشارکت کند. این مساله به لحاظ شرعی وظیفه است، چون اگر به دلیل کوتاهی ما افراد ناصالحی انتخاب شوند، ما در واقع وزر اعمال و رفتارهایی را که این منتخب غیرصالح انجام می‌دهد بر گردن گرفته‌ایم. پس شرعا موظف هستیم در این عرصه به صورت جدی وارد شویم.

به لحاظ ملی نیز همین‌طور است؛ کما اینکه حق آحاد جامعه هم هست. به‌هرحال بناست عده‌ای در مصادر امور قرار بگیرند و آنها تصمیماتی خواهند گرفت و در حدود حقوق ما دخالت خواهند کرد و ما نیز حق داریم در تامین و استیفای حقوق خود و رقم‌زدن سرنوشتمان مشارکت کنیم. این مساله هم تکلیف است و هم حق. چه به لحاظ شرعی و چه به لحاظ ملی و انقلابی.

شرط عدالت برای نامزدهای مناصب حکومتی

استاد حوزه‌ی تهران در ادامه گفت: البته کسانی که نامزد می‌شوند باید جهات شرعی را رعایت کنند. حتی به‌نظر بنده، لازم بود در قانون اساسی، همان‌طور که برای رهبری حدود دقیقی را تعیین کرده‌اند، از اینکه رهبر باید مجتهد باشد، عادل باشد، مدیر باشد، مدبر باشد و در عین حال برگزیده‌ی خبرگان ملت باشد، در خصوص منتخبانِ سایر نهادها نیز خوب بود شرایطی لحاظ می‌شد و بسا به لحاظ فقهی درست این باشد که از رییس‌جمهور گرفته تا وکلای مجلس و نمایندگان مردم در شوراها و… قید عدالت لحاظ شود؛ یعنی یک فرد عادل باید به‌عنوان رییس‌جمهور انتخاب شود و یک فرد فاسق و فاجر، و لو با رای مردم، نتواند رییس‌جمهور شود. ما می‌گوییم یک قاضی که باید روی پنج هزار تومان قضاوت کند باید عادل باشد، شاهدی هم که قصد شهادت‌دادن برای اثبات حق چند صدتومانی کسی را دارد باید عادل باشد، امام جماعتی که می‌خواهد با یک نفر نماز بخواند باید عادل باشد، آنگاه یک نفر که هزاران میلیارد بودجه و بیت‌المال در اختیار اوست نباید عادل باشد؟ اگر او عادل نباشد چه تضمینی هست که این رقم‌های نجومی و سرسام‌آور بیت‌المال درست هزینه شود؟ اگر عدالت نباشد هرگز قابل اعتماد نیست و ای‌کاش در قانون اساسی، به‌صراحت، شرایط خاصی به‌عنوان اوصاف آفاقی و انفسی برای رییس‌جمهور، نمایندگان مجلس و حتی نمایندگان شورای شهر ـ ازجمله شرط عدالت ـ تعیین می‌شد.

مگر می‌شود کسی زمام امور را به‌دست بگیرد و عملا اختیارات و امکانات او از رهبری هم بیشتر باشد، ولی عادل نباشد؟ بودجه و ابزار و دستگاه‌ها عملا در اختیار کسانی است که به‌عنوان رییس‌جمهور متصدی امور می‌شوند. پس چطور می‌توانیم بگوییم لازم نیست اینها عادل باشند؟ و لازم نیست احراز عدالت شوند؟ ما در شئون و امور بسیار جزیی و کم‌ارزش قید عدالت می‌گذاریم، در چنین شانی نباید قید عدالت لحاظ شود؟

فقه‌الإنتخاب؛ عرصه‌ی ناگشوده

فقه ما متاسفانه همچنان به همان مسایل و عرصه‌های هموارِ طی‌شده می‌پردازد؛ درحالی‌که عرصه‌های عملی جدید فراوانی وجود دارد که بدان‌ها نپرداخته‌ایم، و فقه‌الانتخاب یکی از آنهاست و خود، باب وسیعی از فروع فقهی را شامل می‌شود. هیچ‌کدام از فقهای ما موضوع درس خارج خود را چنین مباحثی قرار نمی‌دهند. البته همین اشکال بر ما هم وارد است و باید مثلا به‌جای کتاب‌الصلاه و صلاه‌المسافر که داریم عرض می‌کنیم، وارد بحث‌های مبتلابه جامعه و کشور بشویم. اما امثال بنده جزء صغار طلابیم و نظر ما برای دولت و ملت حجت نیست. اعاظم حوزه ـ که آرایشان حجت است ـ باید وارد این مباحث بشوند. ما طلبه‌ها اگر وارد شویم و به مطلبی هم برسیم همانند نظر یک حقوق‌دان، تنها ارزش نظری خواهد داشت، و غیر از نظر مراجع عظام تقلید است که برای مقلدان، در میان دولت و ملت، حجت است.

پیام آیت‌الله رشاد در پی حادثه تروریستی تهران

اقدامی برای کتمان ناکامی‌ها و ناتوانی‌های پیاپی داعش ددمنش

پیام آیت‌الله رشاد در پی حادثه تروریستی تهران

اقدامی برای کتمان ناکامی‌ها و ناتوانی‌های پیاپی داعش ددمنش.
در پی دستگیری همه‌ی جوخه‌های ترور اعزامیِ دژخیمان رسوای موسوم به داعش، و ناکام‌ماندن ده‌ها باره‌ی اقدامات تروریستی عوامل آن، طی سنوات گذشته، و به دنبال شکست‌های پی در پی اخیر این جریان شوم در جبهه‌های نبرد عراق و سوریه که به همت و هدایت فرزندان انقلاب اسلامی رقم خورد، اینک داعش ددمنش، برای جبران و کتمان ناکامی‌ها و ناتوانی‌های پیاپی خویش، با اقدامی سفیهانه در یک بازی سراپا حماقت‌آلود و جنون‌اندود، که فاقد هرگونه ارزش نظامی بود، در قلب طپش‌گر و بیدار جهان اسلام، تهران انقلابی، دست به جنایت زد، و خون شماری از مردم مؤمن روزه‌دار بی‌گناه و بی‌پناه را بر زمین ریخت.
این اقدام احمقانه و عقده‌گشایانه، بیش از پیش پروردگان تعلیمات تحجرآمیز و خشونت‌خیز سَلَفی افراطی، و هادیان و حامیان مرتجع و قبیله‌پرست آنان را رسوا ساخت.
هرچند این واقعه برای ملت و نظام ما سخت تلخ و جانگزاست، اما می‌تواند حاوی و حامل دستاوردهای مثبت مهمی نیز باشد، ازجمله آنکه: این حادثه برای بسیاری از «ناآگاهان» و جاهلان حق‌ناشناس و «نابهوشان» و غافلان ناسپاس، زنگ بیدارباش و هشیارباش بود که: امنیت و عافیت حاکم بر سرزمین پهناورمان را قدر بدانند، دلیل حضور پیشگیرانه و ایثارگرانه‌ی مستشاران و مدافعان در دوردست‌های مرزها را درک کنند، از تضعیف ارکان نرم و سخت امنیت و آرامش کشور بپرهیزند، از برهم‌زدن وحدت امت و تحریک متعصبان بازی‌خورده و مزدور خودداری ورزند، از به سستی کشاندن ایمان و آرمانخواهی جوانان و فروکُشتن روحیه‌ی انقلابی ملت اجتناب نمایند، از مسئله‌سازی‌های کاذب دست بردارند، از آسیب‌زدن به انسجام ملی دست بکشند، از اعتماد به بیگانه و از نرمش در برابر دشمنان غدار اهتراز جویند.
بی‌شک دولت و ملت ما این واقعه‌ی تلخ را جدی خواهند گرفت، و فرزندان خمینی کبیر (قدّس‌سرّه) و مقلدان خامنه‌ای حکیم، در میدان‌های نبرد پاسخ درخور و فراخوری به آمران و عاملان این جنایت وحشیانه خواهند داد.
منِ کمترین طلبه، از سوی خود و ارکان حوزه‌ی عریق و کهن تهران، شهادت مظلومانه‌ی شهدای این واقعه‌ی دردناک را به محضر منور حضرت بقیه الله العظمی امام عصر (عج)، رهبر فرهمند و فرهیخته‌ی انقلاب اسلامی و دیگر مراجع عظام تقلید (ادام الله ظلهم)، مردم انقلابی و روزه‌دار، خانواده‌های معزز آنان تسلیت عرض نموده، برای این شهدای عزیز که با زبان روزه و در ماه ضیافت الهی به مقام منیع «عِند رَبّهم یُرزقُون» نائل آمدند، علو مرتبت مسئلت کرده (طوبی لهم و حسن‌مآب) برای بازماندگان بزرگوار آنان صبر و سلامت آرزو می‌کنم.
علی‌اکبر رشاد
۱۸/۳/۹۶ مطابق سیزدهم رمضان ۱۴۳۸